En Ukkie groeit gestaag

zondag 21 december 2008 gottgens
Tags: Ukkie

We hebben het zo druk, dat er nauwelijks tijd is geweest om dit blog bij te werken. En dat terwijl er genoeg te vertellen valt.

Vorige week woensdag (10 december) zijn we weer naar de verloskundige geweest, voor de 16 weken controle. Een beetje (positief) gespannen waren we wel, want we hoopten nu eindelijk eens uitgebreid naar het hartje te mogen luisteren. En niet slechts 3 seconden zoals de vorige keer. Na wat controlevragen ging de verloskundige aan de buik van Monique voelen. Ik weet niet precies wat ze dan allemaal voelt (hoewel (schoon)zus vertelde dat ze dan onder andere het hoofd en de billetjes zoekt om te bepalen waar en hoe het kind ligt), maar toen ze het doppler apparaatje (een soort microfoon om het hartje te kunnen horen) op de buik zette, was het meteen raak. Onze Ukkie had er zin in vandaag, want we mochten uitgebreid genieten van het ritmisch kloppen van zijn / haar hartje. Gemiddeld tussen de 145 en 150 slagen per minuut. Volgens de verloskundige een actief kindje (van wie zou Ukkie dat hebben?). We hebben zeker wel 2 tot 3 minuten het hartje mogen beluisteren. Gelukkig zei de verloskundige ook even niets, waardoor we op en top hebben kunnen genieten. Een ontzettend mooi moment waar ik zo weer de tranen van in de ogen krijg als ik er aan denk.

Voor Monique was dit enorm goed. Het laatste stukje spanning (of onzekerheid, hoe je het wil noemen) viel als een blok van haar schouders. We hebben het kindje nu gezien, we hebben het uitgebreid gehoord en de verloskundige is positief gestemd. Naast de reguliere zwangerschapsonzekerheid is er niets om onzeker over te zijn. “Durf er nu echt vertrouwen in te hebben, want het verloopt allemaal precies zoals het hoort” waren de letterlijke woorden van de verloskundige.

En die woorden hebben we ter harte genomen. We zijn enorm aan het genieten van onze kleine Ukkie, aan het fantaseren over de kinderkamer (we hebben zelfs de eerste grote aankopen al gedaan, een kast en een ledikantje) en aan het fantaseren hoe het als pappa en mamma zal zijn als Ukkie er (eindelijk) is. En als klap op de vuurpijl: je begint het nu langzaam te zien. Er is natuurlijk nog geen enorme bolling bij Monique, maar de eerste duidelijke tekenen hiervan zijn wel zichtbaar. En dat is natuurlijk ook erg leuk!

En nu op naar de 20 weken. Het gaat allemaal toch best snel, want dan zitten we al op de helft! Dat betekent dat de 20-weken echo er ook aankomt. En dat betekent weer dat we te horen krijgen of we een poppenhuisje moeten gaan kopen of een brandweerwagen. Erg spannend allemaal! Het volgende bezoek bij de verloskundige staat gepland op 7 januari 2009 en de 20-weken echo (bij ons de 21 1/2-weken-echo) staat op 14 januari 2009. Ik hou jullie weer op de hoogte!