Onze kleine Ukkie na 12 weken en 5 dagen

woensdag 12 november 2008 gottgens

Wat een dag, wat een dag, wat een dag.

Vanochtend hadden we onze 2e afspraak bij de verloskundige. Inmiddels was het alweer 6 weken geleden dat we daar waren geweest, dus we vonden het ook wel weer tijd worden. We keken er dus erg naar uit. Vooral ook omdat we dan wellicht het hartje zouden kunnen horen.

Om 09:15u hadden we onze afspraak. Omdat Monique nogal gespannen was, begon de verloskundige eerst met het luisteren naar het hartje. Dat is best grappig om te zien hoe ze dat doen, want eerst moet ze Ukkie nog zien te vinden. Na het voelen van de baarmoeder werd er een apparaatje op Moniques buik gezet, waarmee de geluiden gaande in de buik kunnen worden gehoord. En daar bleek onze Ukkie al aardige eigenschappen uit de Göttgens en Hesselink familie overgenomen te hebben, want mijnheer / mevrouw had er geen zin in. Klaarblijkelijk vond Ukkie het niet zo leuk, want het zwom steeds weg van het apparaatje. De inmiddels bijna tot waanzin gedreven verloskundige (ik drijf wellicht iets over) moest de pogingen langzaam gaan staken. Wel liet Ukkie de geluiden horen die horen bij het bewegen in de baarmoeder (een beweging en een plons). Ook al een aparte ervaring, maar uiteraard nog steeds geen hartje. Helaas zou dat ook niet meer gaan lukken.
Gelukkig gaf de verloskundige wel heel duidelijk aan, dat Ukkie erg beweeglijk was en dat zij zich helemaal nergens zorgen over maakt. Dat was dan toch wel weer een geruststelling voor ons. Om ons toch een extra geruststelling te bieden, mochten we vanmiddag een extra echo maken. Niet omdat er medische redenen voor waren maar puur om ons gerust te stellen. Een zeer vriendelijk gebaar!

Om 12:45u werden we weer in de Poort verwacht voor een echo. En wat was dat geweldig! De echobeelden lieten een springlevende Ukkie zien. Gezellig springend en bewegend in de baarmoeder. Ook hier had de echoscopiste wederom de grootste moeite om het hartje van Ukkie te vinden. Vooral omdat Ukkie met zijn / haar rug naar ons lag en geenszins van plan leek van houding te veranderen. Heel even lag het op zijn / haar rug, dus gedurende 3 tot 4 seconden mochten we even het hartje horen. Wat gaat dat snel te keer. Iets van 140 keer per minuut.

Na nog eventjes van Ukkie te hebben genoten, is er weer een fotootje gemaakt. Onderstaand is deze weer gepubliceerd.
Jullie kijken naar de achterkant van Ukkie. Aan de rechterkant zien jullie het hoofdje. Een kaal plekje op het hoofd is hier nog niet echt goed te zien . Het linkergedeelte is het lichaampje, waarin je heel duidelijk de ruggegraat ziet.